Leven zonder waarom

Leven zonder waarom

Hillary Clinton weet waardoor ze de verkiezingen verloor: ‘de FBI brak het momentum’. Dat zou best eens waar kunnen zijn. Maar minstens zo oorzakelijk lijkt me de denktrant die ze met deze uitspraak onthult. Want eigenlijk zegt ze: ‘geef me een zondebok en ik besta weer’.

En wie denkt zo niet? Als ons tegenslagen overkomen, schieten we het liefst in de verdediging, benoemen we iemand of iets tot veroorzaker, aanvaller, vijand.

De overwinning van het Trumpisme en de Brexiteers – om maar te zwijgen van wat ons nog te wachten staat – komt in de grond der dingen voort uit geen andere behoefte dan deze: te menen te weten wie de schuldige, de veroorzaker van ons vermeend ongeluk is. Redelijk of niet, maakt niet uit, Barbertje moet hangen. En omgekeerd precies zo. Want kijken we wat verder, dan zien we dat eenzelfde behoefte aan ‘een’ Barbertje, ‘een’ oorzaak, ons ook in tijden van voorspoed obsedeert. ‘Het gaat me goed want…’. Of ‘wie zou ik zijn zonder…’

En daarmee zijn de verliezers van de verkiezingen het spiegelbeeld van de winnaars. Want zo zeker als de laatsten wisten dat de eersten de veroorzakers waren van hun vermeende tegenspoed, zo zeker wisten die eersten toch ook altijd wat de sleutel was, de oorzaak, van hun toenmalige macht.

Twee kanten van dezelfde medaille zijn het eigenlijk. En noch de ene, noch de andere kant kan zich indenken dat het eigen gelijk over oorzaak of aanleiding van macht of onmacht, door de andere kant als hun ongelijk wordt ervaren.

Wat heet een ‘tot op het bot verdeelde samenleving’, lijkt me vooral een reflectie van een humaniteit die meent dat hij bestaat doordat een ‘vijand’ ervan de schuld is, of een ‘vriend’ ervan de oorzaak. Overtuigingen waaraan tot strijdens toe wordt vastgehouden, want wie zouden we zijn zonder?

Vechtende jongens op het schoolplein.

Zeker, ook demografische, economische, democratische, digitale of technologische redenen liggen aan de huidige ontwikkelingen ten grondslag. Maar daarvan op zijn beurt de oorzaak lijkt me vooral een fundamentele angst voor oorzaakloosheid in en aan onszelf: als we ons geen aanwijsbare oorzaak onder, van of voor ons bestaan meer weten, waaraan ontlenen we dan nog onze bestaansbeleving? En dus vinden we onszelf een bestaansoorzaak uit, en, in een en dezelfde moeite door, ook de vijanden of juist vrienden daarvan. Want is niet alles beter dan het ultieme existentiële vraagteken onder ogen te moeten komen – dat van de dood; van die fase in ons ‘bestaan’ waarin geen weten van veroorzaking van geluk of ongeluk ons nog van dienst kan zijn… ?

Toch, zo lang een mens nog leeft in de ban van de gedachte dat iets of iemand daarop ook maar een millimeter in mindering zou kunnen brengen, zo lang leeft een mens niet werkelijk maar is wat eruit ziet als leven, een strijd tegen de dood.

Wat we gewaar zijn in bijvoorbeeld de VS, is in essentie geen strijd tussen haves en have nots, oud en jong, wit en gekleurd, progressief en behoudend of meer en minder opgeleid, maar tussen verschillend aangeklede vormen van doodsangst. En totdat de allerlaatste wereldburger inziet dat dit doodsverzet – lees: zijn zondebok- en oorzaakbehoeftigheid – zinloos is, slechts zijn eigen dood doet voorduren en die van anderen bespoedigt, tot die tijd zal de wereld een strijdtoneel zijn.

Miserere

Miserere

‘Hoe kwam je erbij’, wordt me wel gevraagd, ‘bij die Liber doe-het-zelf coachingsmethodiek?’. ‘Psalm 51’, zeg ik dan. ‘Psalm 51 en Allegri’. Klik op de afbeelding om verder te lezen.

Liber in acht minuten

Liber in acht minuten

De Liber doe-het-zelf coachingsmethodiek uitgelegd in acht minuten. Klik op de afbeelding om dit item af te spelen.

Hetzelfde anders gaan zien

Hetzelfde anders gaan zien

Bang, boos, eenzaam of verdrietig? Natuurlijk, dat kan. Maar dat betekent nog niet dat je dat gevoel ook hoeft te dragen. Spreid je angstbroek, paniekshirt of zorgenrok uit op je bed en laat ze hun verhaal vertellen. Klik om verder te lezen.

Een sauna voor ZeeVELD

Een sauna voor ZeeVELD

En toen we toch aan het renoveren waren, kon een sauna er ook nog wel bij. Klik op de foto om verder te lezen

Elke vertelt over Liber

Elke vertelt over Liber

‘… dat ik niet samenval met wat ik denk en voel: dankzij Liber begrijp ik het nu ook.’ Klik op het plaatje en lees wat Elke over Liber vertelt.

Sinterklaas in maart?

Sinterklaas in maart?

Sinterklaas in maart? Nee, de Kundalini Yoga Teacher Training is weer in huis. Jaargang 2020, de eerste week in een serie van drie. Sat Nam!

Innerlijke renovatie

Innerlijke renovatie

Echt, een mens is tot veel meer innerlijke vernieuwing in staat dan we denken. Neem een voorbeeld aan ZeeVELD… (Klik op de afbeelding en lees verder).

Ik, wie ben ik?

Ik, wie ben ik?

Bouwen we een huis, we beginnen bij het begin. Tegen alle wetten van de zwaartekracht in, beginnen we met ons levenshuis bij het dak. Niet bij de vraagtekens, maar bij de uitroeptekens van ons bestaan. Klik op de afbeelding om verder te lezen

Liber in tekst en tekening

Liber in tekst en tekening

De Snelste Weg is de Omweg. Het Liber boek is uit! Bestel het hier.

Verbinden: volle kracht vooruit

Verbinden: volle kracht vooruit

De drie snelheden van Transitium ZeeVELD: Verbinden. Verdiepen. Verstillen. Met dit keer een hoofdrol voor de Verbinding. Nog even wachten op het bruidspaar, de trouwambtenaar, de gasten, en het feest kan beginnen.  

De zin van het leven…in jou

De zin van het leven…in jou

Het leven heeft geen zin. Omdat het leven niet denkt in termen van ‘hebben’, maar van geven. Het leven ‘heeft’ dus geen zin, maar ‘creëert’ zin. In dat leven zelf. Klik op de afbeelding om verder te lezen.

De snelste weg is de omweg

De snelste weg is de omweg

Jarenlang kampte hij met depressies. Op het suïcidale af. Tot Liber op z’n pad kwam. En hij al na drie weken kon uitroepen: ‘waarom heb ik dit niet eerder ontdekt? Weg klachten!’ Hoe dat kan? Lees hier verder.

Gelukkig worden doe je zo

Gelukkig worden doe je zo

Dank aan Jan Versteegh die voor zijn boek ‘Gelukkig worden doe je zo’, ook in ZeeVELD langskwam voor een openhartig gesprek met Thomas. Klik op de afbeelding en lees verder.

Wie zit er aan het stuur?

Wie zit er aan het stuur?

Een ‘hack’ is een elegante oplossing voor een complex probleem. In die zin is ook Liber een hack. Er zijn maar drie stappen voor nodig om je uit een geautomatiseerde levenshouding te bevrijden. De uitkomst: een reset, een update, van je denken en doen. Je bent weer bij de tijd.

Liber leert je dus niet om zonder ‘ik’ of ‘zelf’ door het leven te gaan, maar om het steeds weer te actualiseren. Het mysterieuze, zo niet mystieke van de zaak: niet een ander weten brengt wat we menen te weten bij de tijd, maar een niet-weten. Breng zus (denken te) weten en zo (denken te) weten met elkaar in gesprek en het leidt op z’n best tot een hybride. Maar huwelijk je weten uit aan je niet-weten, en het kind van die omgang getuigt van werkelijke oorspronkelijkheid en originaliteit.

Liber in het kort

Liber in het kort

“Libert helpt je niet je verlangens te realiseren, maar om ze onthecht te leren evalueren. Al doende verhuis je van waan naar werkelijkheid. Je ontdekt dat het leven geen moetje is, maar een minnaar die van je wil houden.” Benieuwd wat Liber is en doet? Klik en lees hier de samenvatting…

Blik op de nieuwe mens

Blik op de nieuwe mens

Wie bang is dat de mens zoals we ons die nu denken, ten onder zal gaan heeft gelijk, om de eenvoudige reden dat hem dat bestaansrecht niet is gegeven. Zo is hij niet ‘ontworpen’. (Lees hier verder)

Cognitieve sjablonen

Cognitieve sjablonen

‘Ons leven moet passen binnen het raamwerk dat wij daarvoor in gedachten hebben’ schreef ik in een eerdere blog. Dat raamwerk blijkt een prachtige naam te hebben: cognitief sjabloon…

Van zelfbeeld tot levensuitdrukking

Van zelfbeeld tot levensuitdrukking

Wat het Liber leren zo lastig kan maken: bewust breekt het je zelfbeeld af. De Pietje of Marietje waar je zo hard aan gebouwd hebt. Toch: wie zich geroepen voelt meer levensuitdrukking dan zelfbeeld te zijn, laat zich neerhalen.

Om wat de stilte baart

Om wat de stilte baart

Stil te worden is als vrouw te worden. En moeder. Een en al bereidheid om ieder woord te beminnen en te ontvangen; vervolgens onbeweeglijk te wachten en tenslotte te baren: het levengevende woord. En weer. En nog weer eens.

Amarillo by Morning

Amarillo by Morning

Te blijven voortbewegen, wat er ook gebeurt, dát is de kunst. Niet: een enkel akkoord te zijn, maar alle coupletten te durven gaan belichamen van het lied dat in je woont…

"Dat allen één zijn.”