Van werkvloer tot speelvloer

We leren de ware aard der dingen niet te herkennen door er hard aan te werken onze ogen ervoor te openen, maar door het enkele inzicht dat we ze gesloten houden.

Waag het erop dit steeds opnieuw te erkennen, en als vanzelf land je met beide voeten stevig op de vloer. Daar waar de Waarheid je het liefst ontmoet.

En deze je doet inzien: ‘wat ik voor een werkvloer hield, is ten diepste kennelijk een speelvloer’.

 

 

Wie een kuil graaft

Ooit wil ik nog eens een boek schrijven over tegeltjeswaarheden. Of misschien een serie retraites organiseren, daarop gebaseerd. Vandaag aan de beurt: ‘wie een kuil

Lees verder »