Pasen, Liber: oefening 2

Sta je met je neus op de ‘Nachtwacht’, je ziet een klodder, een veeg, een streek. Bepaald geen schilderij om over naar huis te schrijven. Dat wordt het pas als je er afstand van neemt.

Zo ook met ons. Met wat of wie we zijn. Zolang we onszelf te dicht op de huid zitten, doen alsof we zowel de schrijver van, als speler in, ons eigen levensverhaal zouden kunnen zijn, komt dat verhaal niet tot leven. Danst het niet, zingt het niet. Hoeveel kabaal of beweging het ook maakt.

Het Paasverhaal vertelt: om je verhaal te worden, moet je er eerst aan sterven.

Misschien kan de Liber methodiek je daarbij helpen. Deze geleide meditatie leidt je er in een – ontspannend – half uur doorheen.

‘Look Mickey’

Het heilige muurtje in de kapel van ZeeVELD, heeft gezelschap gekregen van Roy Lichtenstein. Een afbeelding van zijn schilderij waarop Donald Duck …

Lees verder »

Liber, oefening 3

Dit is de verlengde versie van Oefening 2. De oefening beslaat iets meer dan een uur, waardoor je een extra woordwolk kunt maken en meer tijd en ruimte hebt om je te verhouden met …

Lees verder »

Amarillo by Morning

Te blijven voortbewegen, wat er ook gebeurt, dát is de kunst. Niet: een enkel akkoord te zijn, maar alle coupletten te durven gaan belichamen van het lied dat in je woont…

Lees verder »

De zin van het leven…in jou

Het leven heeft geen zin. Omdat het leven niet denkt in termen van ‘hebben’, maar van geven. Het leven ‘heeft’ dus geen zin, maar ‘creëert’ zin. In dat leven zelf. Klik op de afbeelding om verder te lezen.

Lees verder »

Leven zonder waarom

Hillary Clinton weet waardoor ze de verkiezingen verloor: ‘de FBI brak het momentum’. Dat zou best eens waar kunnen zijn. Maar minstens zo oorzakelijk lijkt

Lees verder »