De laatste was de eerste

De laatste was de eerste

De aller, allerlaatste gast in de Bloeiplaats Transitium, was, zonder dat het was georganiseerd of bedacht, ook de eerste: Tamarah Benima, onder meer rabbijn van de gemeente Beit Ha’Chidush in Amsterdam. Het team had alle slaapkamers al uitgeruimd en opgedoekt, maar toen plots Tamarah nog twee nachtjes wilde komen slapen, maakte het met alle liefde weer een bedje voor haar op. En zo heeft Tamarah het Transitium dus in- en uitgeslapen. En er een column aan gewijd in het Nieuw Israelitisch Weekblad die we, met toestemming van de auteur, hieronder graag weergeven.

*

Stiltewerk – door Tamarah Benima

De afgelopen week heb ik in een asielzoekerscentrum geslapen. Of correcter, een gebouwencomplex waar statushouders gehuisvest gaan worden. Het staat in het Noordhollands Duinreservaat bij Bakkum en functioneerde 75 jaar als kindertehuis. St. Antonius, zoals het heette, werd ontworpen door Jacob Fels (niet joods). De inspiratie door Frank Lloyd Wright en de Amsterdamse School is nog merkbaar. Het stond sinds 2011 leeg. Onverkoopbaar.

Toen gebeurde er iets bijzonders. Een handjevol vrijwilligers knapte een deel van het complex gestaag op tot een doe-het-zelf retraite centrum met een fantastische, rustgevende, liefdevolle sfeer. Ik heb met eigen ogen zien gebeuren, want ik was de eerste gast die in Bloeiplaats Transitium sliep en de laatste. Het gebouw is verkocht aan de COA. Geen betere tijdelijke opvang voor vluchtelingen die in Nederland mogen blijven dan dit. Kunstenaar en coach Malve Dau, die de leiding had over het project, heeft met haar vrijwilligers alles geschilderd, de kamers ingericht met meubels uit Kringloopwinkels. Het babyvleugeltje van mijn moeder staat al een jaar in de gemeenschappelijke ruimte. Zonder poten, want die zijn bij verschillende verhuizingen en verschuivingen in de loop der tijd allemaal afgebroken.

Het Transitium is een typisch voorbeeld van de uitspraak uit Spreuken der Vaderen: “Het is niet aan jou om het werk af te maken, maar je kunt het ook niet laten liggen”. Je moet er dus wel aan beginnen. Punt is alleen: je moet soms zien dat er werk aan de winkel is. En dan niet de moed in de schoenen laten zinken door de gedachte: Er is geen einde aan, waar begin ik aan?! Het woord ‘bloeiplaats’ komt trouwens van Thomas van Kleef, de manager-monnik van het aanpalende Zeeveld. Ook een plek voor spirituele workshops, maar waar ook familieweekenden worden gehouden of bedrijfsuitjes. Mijn rabbijnenscriptie en, jaren later, mijn laatste boek, schreef ik in Zeeveld.

Een ‘bloeiplaats’, waar je tot rust en tot tesjoewa kan komen, zou ook een geweldig idee zijn voor de joodse gemeenschap. De joodse traditie heeft veel te bieden, maar het equivalent van een klooster of ashram ontbreekt: een plek waar je niet hoeft (of zelfs soms mag) praten, een plek waar je niet onmiddellijk in een discussie verwikkeld raakt, een plek waar gemediteerd wordt (en niet alleen een uurtje), waar gezamenlijk gedavvened wordt als vorm van stilte en als onderbreking van de stilte. Een soort Jom Kippoer, zeg maar, maar dan met gezond voedsel, en heel wat langer dan een dag. Ik ga het niet opzetten. Ik ‘heb’ Zeeveld. Maar het zou mooi zijn als anderen eens aan zo’n project beginnen.

Miserere

Miserere

‘Hoe kwam je erbij’, wordt me wel gevraagd, ‘bij die Liber doe-het-zelf coachingsmethodiek?’. ‘Psalm 51’, zeg ik dan. ‘Psalm 51 en Allegri’. Klik op de afbeelding om verder te lezen.

Liber in acht minuten

Liber in acht minuten

De Liber doe-het-zelf coachingsmethodiek uitgelegd in acht minuten. Klik op de afbeelding om dit item af te spelen.

Hetzelfde anders gaan zien

Hetzelfde anders gaan zien

Bang, boos, eenzaam of verdrietig? Natuurlijk, dat kan. Maar dat betekent nog niet dat je dat gevoel ook hoeft te dragen. Spreid je angstbroek, paniekshirt of zorgenrok uit op je bed en laat ze hun verhaal vertellen. Klik om verder te lezen.

Een sauna voor ZeeVELD

Een sauna voor ZeeVELD

En toen we toch aan het renoveren waren, kon een sauna er ook nog wel bij. Klik op de foto om verder te lezen

Elke vertelt over Liber

Elke vertelt over Liber

‘… dat ik niet samenval met wat ik denk en voel: dankzij Liber begrijp ik het nu ook.’ Klik op het plaatje en lees wat Elke over Liber vertelt.

Sinterklaas in maart?

Sinterklaas in maart?

Sinterklaas in maart? Nee, de Kundalini Yoga Teacher Training is weer in huis. Jaargang 2020, de eerste week in een serie van drie. Sat Nam!

Innerlijke renovatie

Innerlijke renovatie

Echt, een mens is tot veel meer innerlijke vernieuwing in staat dan we denken. Neem een voorbeeld aan ZeeVELD… (Klik op de afbeelding en lees verder).

Ik, wie ben ik?

Ik, wie ben ik?

Bouwen we een huis, we beginnen bij het begin. Tegen alle wetten van de zwaartekracht in, beginnen we met ons levenshuis bij het dak. Niet bij de vraagtekens, maar bij de uitroeptekens van ons bestaan. Klik op de afbeelding om verder te lezen

Liber in tekst en tekening

Liber in tekst en tekening

De Snelste Weg is de Omweg. Het Liber boek is uit! Bestel het hier.

Verbinden: volle kracht vooruit

Verbinden: volle kracht vooruit

De drie snelheden van Transitium ZeeVELD: Verbinden. Verdiepen. Verstillen. Met dit keer een hoofdrol voor de Verbinding. Nog even wachten op het bruidspaar, de trouwambtenaar, de gasten, en het feest kan beginnen.  

De zin van het leven…in jou

De zin van het leven…in jou

Het leven heeft geen zin. Omdat het leven niet denkt in termen van ‘hebben’, maar van geven. Het leven ‘heeft’ dus geen zin, maar ‘creëert’ zin. In dat leven zelf. Klik op de afbeelding om verder te lezen.

De snelste weg is de omweg

De snelste weg is de omweg

Jarenlang kampte hij met depressies. Op het suïcidale af. Tot Liber op z’n pad kwam. En hij al na drie weken kon uitroepen: ‘waarom heb ik dit niet eerder ontdekt? Weg klachten!’ Hoe dat kan? Lees hier verder.

Gelukkig worden doe je zo

Gelukkig worden doe je zo

Dank aan Jan Versteegh die voor zijn boek ‘Gelukkig worden doe je zo’, ook in ZeeVELD langskwam voor een openhartig gesprek met Thomas. Klik op de afbeelding en lees verder.

Wie zit er aan het stuur?

Wie zit er aan het stuur?

Een ‘hack’ is een elegante oplossing voor een complex probleem. In die zin is ook Liber een hack. Er zijn maar drie stappen voor nodig om je uit een geautomatiseerde levenshouding te bevrijden. De uitkomst: een reset, een update, van je denken en doen. Je bent weer bij de tijd.

Liber leert je dus niet om zonder ‘ik’ of ‘zelf’ door het leven te gaan, maar om het steeds weer te actualiseren. Het mysterieuze, zo niet mystieke van de zaak: niet een ander weten brengt wat we menen te weten bij de tijd, maar een niet-weten. Breng zus (denken te) weten en zo (denken te) weten met elkaar in gesprek en het leidt op z’n best tot een hybride. Maar huwelijk je weten uit aan je niet-weten, en het kind van die omgang getuigt van werkelijke oorspronkelijkheid en originaliteit.

Liber in het kort

Liber in het kort

“Libert helpt je niet je verlangens te realiseren, maar om ze onthecht te leren evalueren. Al doende verhuis je van waan naar werkelijkheid. Je ontdekt dat het leven geen moetje is, maar een minnaar die van je wil houden.” Benieuwd wat Liber is en doet? Klik en lees hier de samenvatting…

Blik op de nieuwe mens

Blik op de nieuwe mens

Wie bang is dat de mens zoals we ons die nu denken, ten onder zal gaan heeft gelijk, om de eenvoudige reden dat hem dat bestaansrecht niet is gegeven. Zo is hij niet ‘ontworpen’. (Lees hier verder)

Cognitieve sjablonen

Cognitieve sjablonen

‘Ons leven moet passen binnen het raamwerk dat wij daarvoor in gedachten hebben’ schreef ik in een eerdere blog. Dat raamwerk blijkt een prachtige naam te hebben: cognitief sjabloon…

Van zelfbeeld tot levensuitdrukking

Van zelfbeeld tot levensuitdrukking

Wat het Liber leren zo lastig kan maken: bewust breekt het je zelfbeeld af. De Pietje of Marietje waar je zo hard aan gebouwd hebt. Toch: wie zich geroepen voelt meer levensuitdrukking dan zelfbeeld te zijn, laat zich neerhalen.

Om wat de stilte baart

Om wat de stilte baart

Stil te worden is als vrouw te worden. En moeder. Een en al bereidheid om ieder woord te beminnen en te ontvangen; vervolgens onbeweeglijk te wachten en tenslotte te baren: het levengevende woord. En weer. En nog weer eens.

Amarillo by Morning

Amarillo by Morning

Te blijven voortbewegen, wat er ook gebeurt, dát is de kunst. Niet: een enkel akkoord te zijn, maar alle coupletten te durven gaan belichamen van het lied dat in je woont…

"Dat allen één zijn.”