Ik, wie ben ik?

Bouwen we een huis, we beginnen bij het begin. Eerst leggen we het fundament.

Vreemd genoeg doen we dat echter niet als het om het huis van ons bestaan gaat. Tegen alle wetten van de zwaartekracht in, beginnen we met het dak. Met wat we denken dat we weten en willen. Met uitroeptekens. In plaats van op de grond. Op de vraagtekens van wat we niet weten of begrijpen.

‘Dom’, zegt de wet van de zwaartekracht. ‘Niet doen’. Maar wat doen wij? Als ons levenshuis bezwijkt wijst ons vingertje naar alles en iedereen, behalve naar ons zelf.

Wat Liber je leert: om bij het bouwen aan je leven steeds weer terug te gaan naar af. Niet wat je weet, wilt of voelt tot uitgangpunt te nemen, maar de vraag naar de legitimiteit van de motor, de bron daarvan.

Dat doe je in drie stappen. Steeds weer dezelfde: 1. erkennen, 2. activeren of ‘uiten’ en 3. verwelkomen of ‘gewaar zijn’.

Al doende ga je zien dat je je laat aansturen door een fantoom ‘ik’. Dat je niet leeft, maar geleefd wordt. Door een misverstand.

Hoe beter je dit gaat zien, beseffen, des te vollediger raak je bevrijd uit de greep van het spook.

Je leven kan beginnen.

Het beste recept voor wie ernaar verlangt zichzelf te zijn: geen aanname daarover serieus te nemen. Niet te leven vanuit wat je van waarde acht, aanneemt of weet, maar vanuit deze ene vraag: ‘ik, wie ben ik?

Wie een kuil graaft

Ooit wil ik nog eens een boek schrijven over tegeltjeswaarheden. Of misschien een serie retraites organiseren, daarop gebaseerd. Vandaag aan de beurt: ‘wie een kuil

Lees verder »

Blik op de nieuwe mens

Wie bang is dat de mens zoals we ons die nu denken, ten onder zal gaan heeft gelijk, om de eenvoudige reden dat hem dat bestaansrecht niet is gegeven. Zo is hij niet ‘ontworpen’. (Lees hier verder)

Lees verder »

Om wat de stilte baart

Stil te worden is als vrouw te worden. En moeder. Een en al bereidheid om ieder woord te beminnen en te ontvangen; vervolgens onbeweeglijk te wachten en tenslotte te baren: het levengevende woord. En weer. En nog weer eens.

Lees verder »

Welkom in het Paradijs

‘Welkom in het paradijs’. Stel je eens een wereld voor waarin het journaal iedere avond met deze woorden begint. Waarna we ons pas in tweede instantie, en dan vanuit dat bewustzijn, gaan verhouden met de andere dingen van de dag.

Lees verder »