Amarillo by Morning

De oorzaak van alle ongeluk, onvrede of onlust: de botsing tussen het leven en onze identificatie met onze standpunten over dat leven. Niet alleen hadden we ons het leven vaak anders gedacht, maar daarin investeerden we ook nog eens onze ziel en zaligheid. Tegenvallers ervaren we zo al snel als persoonlijke aanvallen. Leven wordt zelfverdediging, ons zien als het kijken door een vizierhelm.

Bewust zet Liber daarom niet in op transformatie. Uitgangspunt is niet om een ander, nieuw standpunt of thuis te leren ‘bewonen’, maar om ‘standpuntsloos’ aanwezig te leren worden voor juist dat verlangen naar een ander, nieuw, ‘thuis’.

Liber leert je zo niet om aan te komen, maar om te reizen. En wel door middel van een permanente innerlijke dialectiek: onze lege verhouding met standpunt A, levert een nieuw standpunt B op, waarmee we ons vervolgens opnieuw ‘leeg’ verhouden, zodat een nog weer volgend standpunt C geboren kan worden.

Al doende wordt ieder dogma ons vreemd. In plaats van een standpunt over, worden we tot een antwoord op, het leven. Ons nieuwe uitroepteken: de komma.

In de letterlijkste betekenis van het woord gaat Liber daarmee over het leren bewandelen van de weg van het voortschrijdend inzicht.

Een lied dat op een verrukkelijke manier deze ‘Lof der Voortbeweging’ uitdrukt: Amarillo by Morning. Feitelijk, nuchter, zonder enig drama, bezingt het hoe obstakels aan geen onderweg zijn in de weg hoeven te staan. We horen de ritmesectie onverstoorbaar doorlopen, grote sprongen van viool en gitaar ups en downs illustreren, en pregnante melodieën invallen en oplossen als onverwachte gebeurtenissen die komen en gaan.

Luister en hoor: te blijven voortbewegen, wat er ook gebeurt, dát is de kunst. Niet: een enkel akkoord te zijn, maar alle coupletten te durven gaan belichamen van het lied dat in je woont…

Amarillo by mornin’
Up from San Antone
Everything that I got
Is just what I’ve got on

When that sun is high in that Texas sky
I’ll be buckin’ at the county fair
Amarillo by mornin’
Amarillo, I’ll be there

They took my saddle in Houston
Broke my leg in Santa Fe
Lost my wife and a girlfriend
Somewhere along the way

But I’ll be lookin’ for 8 when they pull that gate
And I hope that judge ain’t blind
Amarillo by mornin’
Amarillo’s on my mind

Amarillo by mornin’
Up from San Antone
Everything that I got
Is just what I’ve got on

I ain’t got a dime,
But what I got is mine
I ain’t rich, but Lord, I’m free

Amarillo by mornin’
Amarillo’s where I’ll be

God laten zorgen

In weer een mooie toevoeging aan de site ‘All of Bach’ speelt Dorien Schouten het koraal ‘Wer nur den lieben Gott läßt walten’. De tekst

Lees verder »

Cognitieve sjablonen

‘Ons leven moet passen binnen het raamwerk dat wij daarvoor in gedachten hebben’ schreef ik in een eerdere blog. Dat raamwerk blijkt een prachtige naam te hebben: cognitief sjabloon…

Lees verder »

Om wat de stilte baart

Stil te worden is als vrouw te worden. En moeder. Een en al bereidheid om ieder woord te beminnen en te ontvangen; vervolgens onbeweeglijk te wachten en tenslotte te baren: het levengevende woord. En weer. En nog weer eens.

Lees verder »